The Life of St. Symeon Stylites the Younger of the Admirable Mountain as a Paratext in One of the Manuscript Copies of the Novgorod Fourth Letopis

Abstract

The dataset contains an edition and Polish translation of a variant of the life of St. Symeon Stylites the Younger taken from the Verse Prologue, written on last pages of the mid-16th-century manuscript containing the Novgorod Fourth Letopis (historical work from the 15th century) as a gloss-paratext. Symeon Stylites the Younger, also known in the Byzantine-Orthodox tradition as St. Symeon of the Admirable Mountain, is probably one of the most famous and best-documented Syrian ascetics. Many hagiographic works devoted to him have been preserved in Syrian, Arabic, Georgian, Greek and Church Slavic literatures. The corpus of Greek texts is quite extensive and includes two long biographies, several abridged lives and their redactions for the needs of Byzantine liturgical books. Both versions of the Greek extensive life and several versions of the prologue life were translated into Church Slavic. This shows the extraordinary durability of the Byzantine hagiographic tradition in the culture of the Eastern Slavs until the 16th century.

Dataset zawiera edycję i tłumaczenie na język polski wariantu żywotu św. Symeona Słupnika Młodszego zaczerpniętego z prologu z wersetami, zapisanego na jednej z ostatnich kart kodeksu z połowy XVI w., będącego odpisem Latopisu nowogrodzkiego czwartego (dzieło historyczne z XV w.). Tekst ten został tam umieszczony jako glosa-paratekst. Symeon Słupnik Młodszy, znany w tradycji bizantyńsko-prawosławnej także jako św. Symeon z Cudownej Góry, jest prawdopodobnie jednym z najsłynniejszych i najlepiej udokumentowanych źródłowo syryjskich ascetów. W literaturach syryjskiej, arabskiej, gruzińskiej, greckiej oraz cerkiewnosłowiańskiej istniało wiele poświęconych mu utworów hagiograficznych. Korpus tekstów greckich jest dość obszerny i obejmuje dwa żywoty obszerne, kilka krótkich oraz ich redakcje przeznaczone na potrzeby bizantyńskich ksiąg liturgicznych. Obydwie wersje greckiego żywotu obszernego, jak również kilka wersji żywotu prologowego, zostały przetłumaczone na język cerkiewnosłowiański. Świadczy to o niezwykłej trwałości bizantyńskiej tradycji hagiograficznej w kulturze Słowian Wschodnich aż do XVI w.