India’s Policy Towards Bangladesh in the Context of the China–India Rivalry

Abstract

Niniejszy artykuł analizuje politykę Indii wobec Bangladeszu przez pryzmat rywalizacji między Chinami a Indiami i dowodzi, że interwencjonistyczna, hegemoniczna oraz ukształtowana ideologicznie polityka zagraniczna Indii przyczyniła się do wzrostu nastrojów antyindyjskich w Bangladeszu. Wykorzystując model pętli przyczynowo-skutkowej, artykuł wiąże poparcie Indii dla autokratycznego reżimu, domniemane zaangażowanie służb wywiadowczych, asymetrię handlową, spory dotyczące zasobów wodnych oraz nierówne warunki tranzytu z narastającym niezadowoleniem społecznym i reakcją polityczną w Bangladeszu.Autor argumentuje, że polityczny przełom w Bangladeszu w sierpniu 2024 r. przyspieszył strategiczną dywersyfikację relacji Dhaki w kierunku Chin, a w mniejszym stopniu także Pakistanu, co z kolei zwiększyło obawy Indii dotyczące bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do północno-wschodnich regionów kraju oraz Korytarza Siliguri. Artykuł pokazuje również, w jaki sposób Chiny wykorzystały strategiczne położenie Bangladeszu, finansowanie infrastruktury oraz współpracę związaną z portami do rozszerzenia swoich wpływów regionalnych, intensyfikując tym samym szerszą rywalizację mocarstw.Główny wniosek jest taki, że napięcia między Bangladeszem a Indiami nie są odosobnionymi sporami, lecz elementem samonapędzającego się cyklu nieufności i eskalacji. Artykuł zaleca przyjęcie przez Indie bardziej wyważonego i nieinterwencjonistycznego podejścia, opartego na poszanowaniu suwerenności, sprawiedliwej współpracy gospodarczej, uczciwym podziale zasobów wodnych oraz wzajemnie korzystnych rozwiązaniach tranzytowych, aby ograniczyć ryzyko dalszej destabilizacji regionu.