Mowa nienawiści w dyskursie medialnym Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 roku

Abstract

The subject of this paper is an analysis of the use of hate speech in the media discourse of Belarus in the context of social polarisation against the backdrop of a political crisis after the presidential election in 2020. The authors consider the concept of hate speech, referring to various approaches to its interpretation. The widespread use of hate speech reflects deep internal contradictions within the Belarusian society and a split based on different values. The study analysed the contents of some Belarusian Internet media, TV channels, and social media, which utilised techniques such as the denigration, dehumanisation, or marginalisation of certain groups or individuals. Researchers pay special attention to the different directions in which hate speech is used, distinguishing between domestic and foreign political contexts. In the domestic political context, hate speech in Belarus has heightened social instability and polarised the society. In contrast, in the foreign political context, hate speech has worked to construct the image of an external enemy, serving as a tool aimed at consolidating the Belarusian society and mobilising it against external threats. The political crisis specifically served as a catalyst for social tension within the society, leading to the active use of hate speech. Aimed at inciting hatred and intolerance, such materials pose a potential threat to public safety and social stability in the Belarusian society.

Tematem niniejszego artykułu jest analiza użycia mowy nienawiści w dyskursie medialnym Białorusi w kontekście polaryzacji społecznej na tle kryzysu politycznego po wyborach prezydenckich w 2020 roku. Autorzy rozważają pojęcie mowy nienawiści, odnosząc się do różnych podejść do jej interpretacji. Powszechne użycie mowy nienawiści świadczy o głębokich wewnętrznych sprzecznościach w społeczeństwie białoruskim oraz podziale opartym na różnych wartościach. W badaniu przeanalizowano treści niektórych białoruskich mediów internetowych, kanałów telewizyjnych oraz mediów społecznościowych, które stosowały takie techniki jak oczernianie, dehumanizacja czy marginalizacja określonych grup lub jednostek. Badacze zwracają szczególną uwagę na różne kierunki, w których używana jest mowa nienawiści, rozróżniając konteksty wewnętrzny i zewnętrzny. W kontekście wewnętrznym mowa nienawiści potęgowała niestabilność społeczną i polaryzowała społeczeństwo. W przeciwieństwie do tego, w kontekście zewnętrznym mowa nienawiści służyła do budowania wizerunku wroga zewnętrznego, będąc narzędziem mającym na celu konsolidację społeczeństwa białoruskiego oraz mobilizację go przeciwko zewnętrznym zagrożeniom. Kryzys polityczny szczególnie działał jako katalizator napięcia w społeczeństwie, prowadząc do aktywnego użycia mowy nienawiści. Skierowane na wzbudzanie nienawiści i nietolerancji, takie materiały stanowią potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego i stabilności w białoruskim społeczeństwie.